Bereken de Langelier Verzadigingsindex (LSI) voor uw zwembad. Bepaal of uw water corrosief, gebalanceerd of schaalvormend is op basis van pH, temperatuur, calciumhardheid, alkaliteit, TDS en CYA.
De Langelier Saturation Index heeft vijf gemeten waarden plus de watertemperatuur nodig, dus verzamel een volledig testpanel voordat u begint. Meet pH (doel 7,4-7,6), totale alkaliteit (TA, 80-120 ppm) en calciumhardheid (CH, 200-400 ppm) met een betrouwbare druppel- of fotometertest. Lees de watertemperatuur rechtstreeks uit het zwembad af, niet de lucht, want dezelfde chemie kan corrosief uitvallen in winterwater van 10C (50F) en kalkafzettend in zomerwater van 30C (86F). Voer ook cyanuurzuur (CYA) in: de stabilisator bindt een deel van uw alkaliteit, dus de calculator trekt een CYA-correctie af van de ruwe TA om de carbonaatalkaliteit te krijgen die de index daadwerkelijk aandrijft. Test op een vast tijdstip van de dag, idealiter midden in de ochtend voordat de zon koolstofdioxide uitdrijft en de pH omhoog duwt. Voor zwembaden van pleisterwerk, vinyl en polyester zijn de invoerwaarden identiek, maar vinyl en polyester verdragen een licht negatieve index beter dan kaal pleisterwerk, dat calcium uitloogt wanneer het wordt uitgehongerd.
LSI = pH + TF + CF + AF - 12,1, waarbij TF de temperatuurfactor is, CF de calciumhardheidsfactor en AF de carbonaatalkaliteitsfactor (elk een logaritmische opzoekwaarde die het hulpmiddel voor u berekent). Uitgewerkt voorbeeld: pH 7,5, water 27C/80F (TF ongeveer 0,7), CH 300 ppm (CF ongeveer 2,08) en carbonaatalkaliteit 100 ppm na CYA-correctie (AF ongeveer 2,0). LSI = 7,5 + 0,7 + 2,08 + 2,0 - 12,1 = +0,18. Dat valt binnen het gebalanceerde venster van -0,3 tot +0,3, dus het water lost noch pleisterwerk op noch zet kalk af. Verlaag nu de pH naar 7,2: de LSI daalt naar ruwweg -0,12, nog steeds veilig maar neigend naar corrosief. De CH verhogen naar 400 ppm tilt de CF naar ongeveer 2,20 en duwt de index met ongeveer +0,12 omhoog. Omdat elke factor logaritmisch is, verplaatst een kleine pH-verandering de LSI het meest, en daarom is de pH uw snelste correctiehefboom.
De LSI is de hoofdmeter die kostbare oppervlakken en apparatuur beschermt, dus nauwkeurigheid stapelt zich op: een pH-testfout van 0,2 kan uw resultaat van veilig naar kalkafzettend doen omslaan. Negatief water is corrosief: het etst pleisterwerk weg, pit metalen warmtewisselaars en veroorzaakt verkleuring; sterk positief water zet hard calciumcarbonaat-kalk af op tegels, verwarmers en zoutcellen, die moeizaam te verwijderen is. Veelgemaakte fouten zijn het invoeren van de luchttemperatuur, het vergeten van de CYA-correctie (die de bruikbare alkaliteit overdrijft en een corrosieve toestand verbergt) en het najagen van een perfecte 0,00 in plaats van de praktische band van -0,3 tot +0,3 die de index definieert. Corrigeer één variabele tegelijk, voeg chemicaliën langzaam toe met draaiende pomp en test altijd opnieuw na een volledige verversing voordat u nog een bijstelling stapelt. Mik in koud of overwinterd water bewust op de bovenste helft van het bereik, aangezien een dalende temperatuur de LSI 's nachts richting corrosie omlaag sleept.
Een LSI-score tussen -0,3 en +0,3 wordt als perfect gebalanceerd beschouwd. In dit bereik is het water noch corrosief, noch kalkvormend.
Een negatieve score wijst op corrosief water. Je kunt deze verhogen door de pH, totale alkaliteit of calciumhardheid te verhogen.
Ja. Warmer water verhoogt de LSI (meer kans op kalkaanslag), terwijl kouder water de LSI verlaagt (meer kans op corrosie van pleister en metaal).
De LSI is één enkel getal dat aangeeft of uw water gebalanceerd, corrosief of kalkvormend is. Het combineert pH, watertemperatuur, calciumhardheid, totale alkaliteit en totaal opgeloste vaste stoffen (TDS) tot één waarde. Een waarde dicht bij nul (ongeveer -0,3 tot +0,3) is gebalanceerd; een negatieve LSI is corrosief en kan pleister en metaal aantasten, terwijl een positieve LSI kalkvormend is en calcium afzet. Pas eerst de pH en alkaliteit aan, want die verplaatsen de index het snelst.