Oblicz dokładną dawkę chlorowania szokowego dla podchlorynu wapnia, dichloru lub chloru płynnego. Wprowadź objętość, aktualny chlor i CYA.
Szokowanie oznacza podniesienie wolnego chloru na tyle wysoko, by zniszczyć chloraminy, bakterie i glony, więc to narzędzie potrzebuje objętości basenu w galonach lub litrach, bieżącego odczytu wolnego chloru oraz docelowego poziomu szoku. Dla rutynowego szoku konserwacyjnego celuj w 5–10 ppm; przy widocznych glonach 10–12 ppm; a przy upartych glonach żółtych lub czarnych 20–30 ppm. Co kluczowe, wprowadź kwas cyjanurowy (CYA), bo stabilizator stępia siłę chloru: punkt przełamania i cele zabijania glonów skalują się z CYA, więc basen przy 50 ppm CYA potrzebuje znacznie więcej chloru, by osiągnąć skuteczny stosunek wolnego chloru, niż basen przy 20 ppm. Wybierz produkt, bo każdy niesie inny procent chloru dostępnego: chlor płynny 12,5%, cal-hypo około 65–73% lub dichlor mniej więcej 56% (który dodatkowo dodaje CYA). Badaj późnym popołudniem i szokuj o zmierzchu, aby słońce nie wypaliło dawki, zanim zadziała.
Zależność rdzeniowa: uncje lub gramy = objętość × pożądany wzrost ppm × współczynnik produktu. Dla chloru płynnego 12,5% około 10,7 fl oz na 10 000 gal podnosi FC o 1 ppm. Przykład obliczenia: basen o objętości 15 000 gal (56 800 L) z odczytem FC 1 ppm, szokowany do 12 ppm, wymaga wzrostu o 11 ppm. To jest 10,7 fl oz × (15 000/10 000) × 11 = około 176 fl oz, mniej więcej 1,4 galona amerykańskiego (5,3 L) chloru płynnego. Przy cal-hypo 65% mniej więcej 2 funty na 10 000 gal podnoszą FC o około 10 ppm, więc wzrost o 11 ppm w 15 000 gal wymaga około 2 × 1,5 × 1,1 = 3,3 funta (1,5 kg). Dichlor osiąga ten sam poziom przy większej ilości produktu i za każdym razem dodaje CYA. Lej lub rozpuść wcześniej, a potem rozprowadź przed pracującą dyszą powrotną przez jeden pełny obieg wody.
Właściwa dawka ma znaczenie, bo zbyt słabe szokowanie marnuje chemię i pozwala glonom odbić, a zbyt mocne wybiela winylowe folie i koroduje okucia. Wytyczne CDC Healthy Swimming jasno mówią, że kąpiący się muszą pozostać poza wodą, dopóki wolny chlor nie spadnie z powrotem do około 1–4 ppm, zwykle następnego dnia, więc wykonaj test przed ponownym wejściem. Nigdy nie mieszaj rodzajów środków do szokowania w jednym wiadrze i nigdy nie dodawaj cal-hypo i chloru płynnego razem, bo reakcja może się zapalić lub uwolnić gaz chlorowy. Zawsze dodawaj produkt do wody, nie wodę do produktu, przy pracującej pompie i włączonym filtrze. Częste błędy to szokowanie w południe (słońce niszczy niestabilizowany chlor w ciągu godzin), ignorowanie wysokiego CYA, które czyni cel nieosiągalnym, oraz szokowanie basenu z niskim pH, co marnuje siłę dezynfekującą. Wykonaj ponowny test po 24 godzinach i wyrównaj pH, które większość szoków chwilowo podnosi.
Chlor płynny jest najczystszą opcją, ponieważ nie dodaje dodatkowych minerałów. Cal-Hypo jest świetny, gdy wapń jest niski. Dichlor jest wygodny, ale dodaje znaczne ilości stabilizatora (CYA).
Przy łagodnych glonach zwykle trzeba osiągnąć 10-12 ppm. Przy poważnych czarnych lub żółtych glonach może być potrzebne 20-25 ppm w zależności od obecnego poziomu CYA.
Tak, większość shocków tymczasowo podnosi pH. Najlepiej ponownie zbadać i zbilansować pH 24 godziny po mocnym shocku.